Curaçao

Behandeling vreemdelingen op Curaçao achilleshiel voor minister

-Opinie-

Pre-zomer 2024Pre-zomer 2024

Dat de baas kennelijk geen idee heeft van wat er op de werkvloer speelt is voor intimi en kenners in de vreemdelingenketen geen geheim. Nergens is de aansturing van het ambtenarenapparaat op Curaçao zo slecht als juist daar. Een goed bedoelende minister van Justitie wordt in zijn hemd gezet door zijn eigen ambtenaren. Nou kan die wel tegen een stootje, maar de anarchie op de werkvloer heeft veel ernstiger gevolgen.

door Dick Drayer

Pijnlijk duidelijk voor minister Quincy Girigorie is het optreden van de directeur van de SDKK-gevangenis Urny Floran en politiewoordvoerder Imro Zwerver. Zaterdag meldde het Antilliaans Dagblad een reactie van beide heren op de aantijging van RTL Nieuws-correspondent Sandra Korstjens dat Curaçao kinderen scheidt van hun ouders in de vreemdelingenbewaring.

In een directe reactie op haar reportage voor RTL Nieuws stelt directeur Urny Floran dat er geen kinderen in de barakken zitten opgesloten. Een bijzondere reactie, want wie de tijd neemt om bovenstaande reportage te bekijken ontdekt als snel dat Sandra nergens beweert dat er kinderen in de barakken worden vastgehouden.

Integendeel, haar reportage gaat juist over het feit dat ongedocumenteerde kinderen van hun ouders worden gescheiden op het moment dat de ouders worden opgepakt. De kinderen worden op dat moment tijdelijk, meestal enkele dagen, naar een kindertehuis of pleeggezin gebracht. Op het moment van uitzetting worden ze dan weer herenigd met hun ouders.

Geen idee

Woordvoerder Imro Zwerver van de Politie lijkt van deze gang van zaken niets te weten. In het Antilliaans Dagblad wordt hij als volgt geciteerd: “Ik heb navraag gedaan bij de collega’s van Vreemdelingentoezicht en Grensbewaking en zij weten van geen enkel geval van een kind dat eventueel met zijn of haar moeder illegaal is binnengekomen. Er is dus ook geen sprake van dat ouders en hun kinderen van elkaar gescheiden worden. We hebben ook geen idee waar dit soort verhalen vandaan komt.”

Zijn reactie is opmerkelijk. Sandra verzon die aantijging niet uit haar duim, maar haald minister van Justitie Quincy Girigorie aan, die bevestigde de huidige gang van zaken namelijk in een interview met haar op zijn kantoor op zaterdag 8 september. In dat gesprek zei hij:

“Kinderen worden ondergebracht bij een pleegfamilie en op het moment dat ouders gerepatrieerd worden, vliegen de kinderen samen met ouders terug.” Op Sandra’s vraag of dat regelmatig voorkomt, antwoordde hij: “Regelmatig zou ik niet kunnen zeggen, maar wel vaak. Ik maak een verschil omdat het niet wekelijks voorkomt. Maar het kan wel dat het vier, vijf keer per jaar gebeurt.”

Werkvloer

Verderop in het artikel betoogt Zwerver dat ‘de politie gewoon doet wat de wet voorschrijft en dat zij alle regels en voorschriften volgt. Hij weet zelfs te vertellen dat Venezolanen zelf geld bij elkaar moet schrapen voor hun uitzettingsvlucht. Juristen onder ons weten dat dat niet in de wet staat, maar verzonnen is door ambtenaren op de werkvloer. En zolang de minister niet ingrijpt, blijft dat ook zo.

De Raad voorde Rechtshandhaving concludeerde eind 2013 al dat de wetgeving die er wel is niet volledig wordt geïmplementeerd. Bij de uitoefening van de grenscontrole werkzaamheden worden een aantal bevoegdheden uitgeoefend zonder een expliciete wettelijke grondslag. Ook zijn er geen werkprocessen c.q. richtlijnen die de uitvoering van werkzaamheden inzichtelijk maakt. Niet transparant volgens de Raad. Het aantal functionarissen dat binnen de unit vreemdelingen besluiten kan nemen ten aanzien van toegang is niet begrensd.

Vingers

Dat het mis is met de uitvoering van het vreemdelingenbeleid is geen rocket-science. Amnesty International wijdde er een heel rapport aan en ook de Ombudsman tikte de minister al op de vingers. Beide kwamen tot de conclusie dat Curaçao artikel 3 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens schendt en dat er onvoldoende waarborg is dat dat voorkomen wordt.

Curaçao stuurt Venezolanen terug  die mogelijk gevaar lopen in eigen land. De minister zegt dat dat niet waar is, maar wie het rapport van de Raad voor de Rechtshandhaving leest, het Amnesty rapport en de rapportage van de Ombudsman, weet wel beter. En Quincy Girigorie ook. Die gaf zelfs toe voor de microfoon van Sandra Korstjens dat niet al zijn mensen op de hoogte zijn van alle regels.

Ik heb nog niet gehoord, wat-ie er aan gaat doen, maar de woorden van SDKK-directeur Floran en politiewoordvoerder Zwerver doen vermoeden dat Girigorie nog niet veel gedaan heeft. Ik raad de minister aan haast te maken. Oncontroleerbare en anarchistische koninkrijkjes in ambtenarenland zijn de achilleshiel voor democratie en minister.

Deel dit artikel