Onderwijs

Schreeuw om aandacht genegeerd: tragisch incident op Radulphus College schokt betrokkenen

WILLEMSTAD — Een hartverscheurende gebeurtenis heeft afgelopen donderdag het Radulphus College opgeschrikt, waarbij een leerling een wanhopige poging deed om uit het leven te stappen. Ondanks dat de schoolleiding het incident initieel als een ongeluk bestempelde, komt nu aan het licht dat het daadwerkelijk om een zelfmoordpoging ging. Dit tragische voorval heeft betrokken op Curacao diep geraakt en roept ernstige vragen op over de mentale gezondheidszorg en ondersteuning binnen onderwijsinstellingen.

Een van hen, met een pedagogische achtergrond en nauwe banden met de leerlingen, onthult de diepe wortels van dit probleem. Ze wenst vooralsnog anoniem te blijven, maar heeft inmiddels contact gezocht met hulpverleners bij Boz di Hubentut. Volgens haar zijn er meerdere signalen geweest over de noodzaak van professionele hulp voor sommige leerlingen, die helaas onbeantwoord bleven door de schoolleiding.


Woon je op Curaçao en ben je tussen de 8 en 25 jaar oud en heb je na het lezen van dit artikel behoefte aan een gesprek, dan kun je (anoniem) bellen met de kindertelefoon op 918.


Dit specifieke geval onderstreept de ernstige gevolgen van dergelijke nalatigheid. Het slachtoffer, recent geconfronteerd met het verlies van een ouder en kampend met huiselijk geweld, werd bovendien gepest, zowel door medestudenten als door sommige docenten. Dit alles speelde zich af tegen de achtergrond van een zoektocht naar genderidentiteit, waardoor de leerlinge uit drie havo zich uitermate kwetsbaar voelde.

Desondanks lijkt de primaire zorg van de school uit te gaan naar het beschermen van haar imago, in plaats van het welzijn van haar leerlingen. Een ingezonden noodkreet van een bezorgde betrokkene, die ook anoniem wenst te blijven, werpt een verontrustend licht op de situatie:

Ingezonden: “They don’t care about us”

Sommigen van ons zagen het gebeuren, weet je. Onze eigen klasgenote die zelfmoord probeert te plegen. We horen over de situatie thuis. We horen over pesten door leerlingen; pesten door docenten zelf. De directie weet ervan. Er wordt niets gedaan om te helpen.

Situation, Speculation, Everybody, Intimidation

We hebben vragen. We leven mee. We hebben verdriet. Veel van ons kunnen het niet eens bevatten. Sommigen van ons zijn naar huis gestuurd. De rest moest naar les. Het is afgeschreven als een ‘ongeluk’. Heel even mocht erover gepraat worden, en toen moesten we verder met het schoolbeleid. Praat er niet meer over. Haal, ongeacht alles, goede cijfers, want dat is goed voor het school imago. All I want to say is that they don’t really care about us.

Don’t you wrong or right me. Don’t you victim shame me

Iedereen buiten school praat erover. Iedereen wil opeens alles over het slachtoffer weten. “Waar zijn de ouders?” Vader is overleden, moeder geeft geen ene reet om ze. Zo goed? “Ze is anders, weet je?” Ze is uniek en we koesteren elk leven, dat hoor je te zeggen. Helaas weten ze het altijd beter. Praat er niet meer over. Gedraag je zoals we het zeggen, want dat is goed voor het school imago.

All I want to say is that they don’t really care about us.

Tell me what has become of my rights? Am I invisible ‘cause you ignore me?

Praten, praten en nog eens praten, behalve direct met ons. Wordt er naar ons geluisterd als we het nodig hebben? Wordt er iets gedaan als we het melden? Wordt er nog iets gedaan met onze rechten? Waar is de verplichting van de school om onze veiligheid te waarborgen? Wordt er iets gedaan om te zorgen dat dit niet meer gebeurt? Sommigen van ons hebben er niets van gemerkt. Misschien is het niet goed voor het school imago.

All I want to say is that they don’t really care about us.

We’re tired of being the victim of shame. They’re throwin’ us in a class with a bad name.

Dit willen we ook even kwijt: het is niet de eerste keer dat er iets schokkends op het Radulphus gebeurt en het wordt de doofpot ingestampt. Meldingen worden gedaan en er gebeurt niets. Sterker nog. Nu krijgen we op ons donder, omdat we onze gevoelens geformuleerd hebben en als ingezonden stuk naar de media hebben gestuurd. Daar kan je op rekenen. Daar zorgt onze lieve rector en haar eigen posse wel voor. Alles voor het schijnheilige school imago.

All I want to say is that they don’t really care about us.

Deel dit artikel